Gastblog: “Het dilemma van een volle vrouwen liefhebber”

Lieve allemaal,

Deze keer geen blog van eigen hand, maar een gastblog van een man aan wie ik heb gevraagd of hij zijn verhaal wil vertellen. Hij verraste mij met onderstaande blog. Ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden!

Liefs Iris

Het dilemma van een volle vrouwen liefhebber?

Wie kent ze niet: de terreur van de ene na de andere campagne tegen overgewicht de laatste jaren, in deze toch al op fysieke kenmerken gerichte maatschappij. Het heersende schoonheidsideaal is gelinkt aan de modebladen met volledig gephotoshopte modellen en daar bovenop nog mensen die het nodig vinden om andere mensen te bekritiseren om wie ze zijn. Tel daarbij op publieke vernederingen, schaamte en onbedoelde opmerkingen die hard aankomen en dan is het niet zo moeilijk te concluderen dat het niet zo makkelijk is in deze maatschappij voor mensen die zichzelf anders vinden. Dat blijkt ook uit onderzochte gegevens. 70% van de vrouwen vindt zichzelf te dik. Zeventig procent. Dat is dus meer dan 2/3e van alle vrouwen terwijl die niet eens allemaal te dik zijn. En dan nog. Het zou allemaal wat minder uit moeten maken. Verder vind kwalificeert slechts 2% van de vrouwen zichzelf als mooi. Dat slaat toch nergens meer op? 

Vrouwen gaan zichzelf vergelijken met andere vrouwen en komen zo tot de conclusie dat ze zichzelf niet mooi vinden. Het lijkt echter alsof ze deze informatie doelbewust filteren, want als meer dan een derde van alle Nederlandse vrouwen te dik is, dan zou het juist het geval moeten zijn dat ze niet uit de toon vallen. Het zou dus eigenlijk sowieso al niet uit moeten maken als je een paar pondjes meer hebt, want je bent echt niet de enige. Bovendien was vroeger het schoonheidsideaal juist de Rubensvrouw: volle vrouwen waren het ideaalbeeld.

Er wordt zo’n nadruk gelegd op het perfect willen zijn tegenwoordig. Dat komt ook voor in relatief onschuldig ogende zinnen als: “ik wil alleen een paar kilo kwijt” of “ik vind alleen mijn kont te dik”. Dat geeft aan dat men toch niet tevreden over zichzelf kan zijn. Het is echt een groot probleem tegenwoordig.

Dit is voor de mannen die een stuk zelfverzekerder in het leven staan soms lastig. Er zijn zat mannen die helemaal niet streven naar perfectie bij een vrouw. Het is zelfs maar een heel kleine groep die alleen magere vrouwen willen en een afkeer hebben van vrouwen met een een paar pondjes extra. Mannen zijn een stuk minder kritisch op vrouwen dan vrouwen op elkaar of op zichzelf.

Vrouwen raken zelfs zo geobsedeerd door hun eigen wens om slanker te zijn dat ze mensen negeren die beweren dat ze wél mooi zijn. Creëer je dan niet juist je eigen negatieve omgeving?

Het ligt allemaal nog een stuk lastiger voor mannen die juist een voorkeur hebben voor de volle vrouwen. Ze stuiten op een wereld van onbegrip. Want “hoe halen ze het in hun hoofd om vol te verkiezen boven slank”. Een vrouw duidelijk maken dat ze vol mooier is dan dat ze slank zou zijn dat is gewoon onbegonnen werk. Je krijgt snel te maken met standaard argumenten als: “ik wil me zekerder/gelukkiger voelen”, “het is beter voor mijn gezondheid”, “ik schaam me”, “ik wil mijn eigen leven bepalen”. Dit alles is uiteraard allemaal heel begrijpelijk, maar het helpt niet voor de volle vrouwen liefhebbers. Ze voelen zich zo tegengewerkt en het is zo lastig daar argumenten tegenin te brengen, dat sommigen het maar opgeven en de vrouw hun zin geven en haar zichzelf laat uitsloven voor hun eigen schoonheidsideaal. Als mannen aangeven dat ze liever niet hebben dat de vrouw dit doet eindigt dat ongetwijfeld in een felle discussie.

Maar wie ben ik dan? Ik ben zelf een liefhebber van volle meiden/vrouwen en ik stuit vaak op fel verzet. Ben ik dan zo raar, dom, naïef, lelijk of wanhopig? Ik mag aannemen van niet. Ik ben student, heb mijn vwo-diploma, heb geen overgewicht, ben tevreden met mezelf en ik vind mezelf ook niet lelijk. Ik zie graag dat vrouwen blij met zichzelf zijn en zelfvertrouwen hebben, maar die dit niet wanhopig proberen door af te vallen maar door zelfvertrouwen op te bouwen en op een gegeven moment te komen tot zelfacceptatie. Mijn liefde voor volle vrouwen is er in de loop van de jaren ingeslopen en op een gegeven moment kwam ik gewoon tot de conclusie dat ik volle vrouwen mooi vind. Alsof het nog niet lastig genoeg is om dat te accepteren stuit je aan alle kanten op verzet.

Wat is er mis met mannen die houden van volslanke vrouwen? Het zijn ook gewoon mensen en geen barbaren die alles doen om vrouwen het leven zuur te maken. Er is gewoon iets mis met het schoonheidsideaal. Door dit alles is een destructief beeld van schoonheid ontstaan wat veel vrouwen mentaal kapot maakt. Natuurlijk kan het zijn dat je slankere vriendin toevallig meer aandacht van de jongens krijgt maar dat betekent niet dat jij lelijk bent. Met een beetje zelfvertrouwen zul je zien dat meer mensen je aantrekkelijk vinden. En natuurlijk zijn er mensen die je niet knap vinden of zelfs lelijk maar dat hou je altijd. Het is echt mogelijk om zelfvertrouwen uit te stralen als je molliger bent. Het gaat erom hoe je jezelf presenteert.

Moeten de volle vrouwen liefhebbers maar toegeven? Moeten ze toegeven aan alle vrouwen die willen afvallen? Moeten ze toegeven aan alle vrouwen die zichzelf niet mooi vinden? Nee, dat moeten ze niet. Het is belangrijk om te laten zien dat er mannen zijn die juist de voorkeur geven aan iets wat tegen het schoonheidsideaal ingaat. Het laat zien dat de hoop niet verloren is voor de vrouwen die niet perfect zijn. Er zijn best veel mannen die een vrouw met een maatje meer helemaal niet erg vinden. In hoeverre ze hiervoor uit durven te komen is maar de vraag. Het is zeer moeilijk te accepteren dat je hiervan houdt als je van alle kanten wordt tegengewerkt door de vrouwen die niet blij zijn met hoe ze eruit zien. Het wordt door vrouwen als bedreigend ervaren als een man haar liever volslank dan slank ziet. Zeker als ze een negatief zelfbeeld heeft wil ze niet horen dat ze beter volslank kan blijven.

Het is ook lastig de voorkeur goed over te laten komen. Het gaat snel lijken alsof je iemand alleen maar leuk vindt omdat ze volslank is. Dat is gevaarlijk. Het innerlijk is ook heel belangrijk maar dat wordt door deze kwestie makkelijk naar de achtergrond verdrongen zodat het lijkt alsof het er niet meer toe doet. Dan krijg je daar ook weer ruzies over zodat de man op een gegeven moment ook niet meer weer wat hij moet doen.

Vrouwen hebben het er zelf naar gemaakt als de volle vrouwen liefhebbers straks wegblijven van hen en maar een slanker zelfverzekerder iemand prefereren om maar van het gezeik af te zijn.

Is dit wat jullie willen?

Probeer je te realiseren dat niet iedereen hetzelfde ideaalbeeld heeft. Probeer je in te denken dat er mannen zijn die je juist leuk vinden omdat je zo bent. Die vinden je niet anders, ze vinden je juist fantastisch. Probeer wat minder fel te reageren op mannen die volle vrouwen als voorkeur hebben. Probeer mijn gedachtegang te begrijpen en kijk of je er misschien iets van kan leren. Daarnaast kan ik er ook niets aan doen dat het mijn smaak is.

Het leven is veel te kort om je zo druk te maken over je uiterlijk. Er zijn zoveel vrouwen van 30 die zeggen: “Was ik maar wat zelfverzekerder toen ik tiener/twintiger was, want toen zag ik er achteraf gezien hartstikke goed uit. Ik realiseerde het alleen zelf nog niet.”

Het is niet erg om volslank te zijn. Het is wel erg om jezelf niet te accepteren.

Er zijn ook volslanke vrouwen die blij zijn met wie ze zijn en zelfverzekerdheid uitstralen. Dit weblog is een heel mooi voorbeeld van een initiatief dat positief kan zijn voor het zelfvertrouwen van de vollere vrouw. Het laat soms onzekerheid zien maar ook hoe zelfvertrouwen zich uitbetaalt. Hoe zelfverzekerder je bent, hoe aantrekkelijker je bent voor het andere geslacht. Het is niet onmogelijk om een jongen of man te vinden. Deze mannen laten alleen iets minder van zich horen omdat ze bang zijn voor onbegrip en haat van de kant van de vrouwen. Ze zijn er echt wel, je moet ze alleen zien te vinden. Stel deze mannen en jezelf niet teleur, wees blij met jezelf!

P.s. voor de mannen: laat eens wat meer van je horen als je van volle vrouwen houdt. Je bent niet de enige en je hoeft je er echt niet voor te schamen.

dilemma

9 gedachten over “Gastblog: “Het dilemma van een volle vrouwen liefhebber”

  1. Wat een uitstekende bijdrage aan de hele discussie. Het slaat alle spijkers op de koppen. Het moet inderdaad uit zijn met slachtoffergedrag in het algemeen. Het is een grotere ziekte dan het al dan niet dik zijn. Eeuwig klagen is voor velen blijkbaar makkelijker dan zichzelf aanpakken en over te gaan tot een zelfbewust bestaan. Stoppen met: “Ja maar, je begrijpt me niet” betekent, dat je het heft in eigen handen neemt, en niet je partner in spe overal verantwoordelijk voor maakt. En daar schrikken veel mensen blijkbaar voor terug.

    Ik ben 53, ben al 20 jaar te zwaar volgens de heersende mores, koester mijn lichaam zoals het is, en laat me door niets weerhouden om te doen wat ik wil. Zeker niet door de mening van anderen. De schrijver van het bovenstaande stuk is een man naar mijn hart, maar ik denk dat hij qua leeftijd zo ongeveer mijn zoon had kunnen zijn. Zijn oproep aan mannen om voor hun voorkeur uit te komen, zou ik dan ook met nadruk willen doorgeven aan mannen van veertigplus. Het valt mij in het algemeen op, dat veel vrouwen van boven de veertig hun schaamte en inhibities afwerpen, terwijl de mannen van die leeftijd erg in de hoek van “Oeps! Foutje….bedankt!” blijven hangen. Terwijl ook daar de voorkeur voor rond en zacht en groot en veel een stuk groter is dan de publieke opinie wil toegeven.

  2. Toch zou ik nog een aanvulling willen vragen aan de schrijver. Zoals gezegd: ik ben hem zeer toegenegen. Maar is het figuur van zijn geliefde het allerbelangrijkste in zijn keuze voor haar? Als zij op basis van persoonlijke overwegingen (dus niet onder druk van buitenaf) besluit om af te vallen, is dat dan het einde van hun relatie?

    1. Hoi Marianne,

      Toevallig heb ik het al met hem gehad over je vraag en hij gaf juist duidelijk aan dat hij zijn vriendin nooit zal proberen te veranderen, uiteindelijk is het haar keuze en haar lichaam. Uiterlijk is belangrijk, maar niet de reden waarom je wel/niet bij iemand blijft, dat zou wel erg oppervlakkig zijn. Hij is wel gewoon duidelijk en eerlijk in wat hij mooi vindt.

      Groetjes Iris

  3. Geweldige blog 🙂 echt leuk geschreven…. ik ben dus zo n vrouw die op zoek is naar een man die haar accepteert omdat ze dik is…. dat dat niet zo makkelijk is… mag duidelijk zijn omdat de meeste mannen zich er toch voor schamen.. ze willen je dan wel… maar meer voor de seks en de stiekeme momenten dan dat ze erover denken om je aan hun familie voor te stellen want tja… dan kun je idd beter met een slank iemand aan komen zetten… Ik ben dus ook helemaal voor het plan dat mannen die volle vrouwen mooi vinden meer van zich moeten laten horen.. jullie zijn lastig te vinden 🙂

  4. Hallo , ik ben blond blauwe ogen borsten billen buik alles !
    Heupverzwarende lekkernijen soms maar toch een volle vrouw.

    Ben er blij mee met wie ik ben en geen gebrek aan leuke mannen
    Ik ben het ermee eens wees jezelf en gelukkig en mannen hou van die vrouw
    Die je ook mooi vind vol of niet , het maakt het leven zoveel mooier.

    Laten we vooral laten zien wie we zijn , trots op die mooie volle vrouw.

    Mooi stuk, xx MarJan

  5. Hoi

    Het is erg tof om zo’n blog te lezen. Ikzelf ben 21 en voldoe niet aan het schoonheidsideaal met mijn maatje meer.
    Ik kan me volledig in deze blog terugvinden; wat ervoor zorgt dat deze blog me erg laat nadenken.
    Ondertussen ben ik bijna twee jaar samen met mijn lief. En toch blijf ik het moeilijk vinden om te accepteren dat hij me écht mooi vindt. Ik kan het sowieso al moeilijk van gelijk wie accepteren.. en dat is inderdaad jammer. Toch zijn er enkele zaken die vergeten worden die ervoor zorgen dat SOMMIGE vrouwen met een maatje meer last hebben van zo’n slecht zelfvertrouwen.
    Jarenlang, sinds ik 8 was, ben ik gepest. Het “stopte” toen ik 16 was omdat ik me toen niet langer liet doen. Als je jaren aan een stuk hoort dat je lelijk bent, niets waard bent… ga je dat op den duur ook geloven. Alle dagen was het smachten naar een compliment.. alle dagen was het proberen om er zo goed mogelijk uit te zien om maar eens niet gepest te worden op de bus en voor al die mensen gekleineerd te worden. Jarenlang moest ik horen ‘je hebt zo’n mooi gezicht’. Ik haatte dat. Een mooi gezicht? Wat met de rest van mijn lichaam? Zelfs nu nog zie ik mijn gezicht en mijn lichaam als twee aparte zaken. Ik zie het totaalbeeld ‘mij’ gewoon niet meer. Als ik aan mijn vriend vraag of hij me echt mooi vindt.. volgt daarna de vraag of hij mijn lichaam OOK mooi vindt. Mijn lichaam lijkt los te staan van ‘mij’.
    Het ergste is dat ik het zelf besef en er alles aan probeer te doen om dat te veranderen. Maar geloof me, dat is echt moeilijk.
    Nu laat ik mijn benen en mijn figuur in mijn kleren zien. Op zich -nu ik ouder ben (ik ben niet blind)- krijg ik inderdaad vrij veel mannelijke aandacht en te horen dat ik een zeer knappe jongedame ben. Echter krijg ik van andere slanke vrouwen soms heel rare, neerbuigende blikken omdat ik mijn benen (durf) laten zien. Omdat ik nu mijn taille en borsten benadruk in mijn kleren. Mijn lichaam, dat is het enige dat ik zelf inzie nu ik ouder ben, is in verhouding en is mooi geproportioneerd; en daar ben ik wel erg blij mee.
    Die vrouwen en sommige mannen kijken naar me alsof ik enkel lange broeken en dikke truien mag dragen met mijn figuur.
    Echter ondanks al die mooie complimenten blijft het maar in mijn hoofd spoken dat ik niet goed genoeg ben. Zeker omdat ik soms nog steeds neerbuigende blikken naar me toegeworpen krijg; en dat blijft verschrikkelijk pijn doen.
    Het doet me pijn dat ik het mijn lief zo moeilijk maak met mijn slecht zelfvertrouwen. Ik loop niet de hele tijd te zagen, maar toch glipt het soms over mijn lippen. Ik vraag dan zaken zoals ‘Zou je me niet mooier vinden slank?’, ‘Ben je niet jaloers op je vrienden met slanke vriendinnen?, ‘Wou je niet dat ik er ook zo uitzag?’. Dat maakt me ook veel jaloerser dan ik eigenlijk ben.
    Erg frustrerend en moeilijk voor hem… Dat besef ik. Ik wil me niet in een slachtofferrol nestelen. Net zo min als ik medelijden zou zoeken.
    Ik weet wel dat in de tijd dat ik heel erg gepest werd we allemaal kinderen waren. Kinderen zijn hard voor elkaar en worden nog meer beïnvloed door het schoondheidsideaal dan volwassenen. Nu ik ouder ben durven mannen inderdaad toegeven dat ze vallen op ronde vrouwen, maar dat was -toch voor mij- echt taboe toen ik een tiener was.
    Toch heeft het echt wel een diepe wonde nagelaten die moeilijk te helen is. Mijn vriend doet zijn uiterste best, maar het is net zoals hij zegt: uiteindelijk moet ik het zelf doen.
    Het grappige is dat ik nooit heel slank zou willen zijn, want dat is niet ‘ik’ en zelf vind ik vollere vrouwen ook mooier. Lekker tegenstrijdig dus. Ach, ik ben een vrouw voor iets zeker? 😉
    Nu ja, ik weet eigenlijk niet waarom ik dit allemaal neerschrijf. Deze blog heeft gewoon wat losgemaakt bij mij, denk ik. Het is erg oprecht geschreven en zet me aan tot nadenken. In zekere zin heeft het mij een boost gegeven om eindelijk te zijn wie ik écht ben. Dus eigenlijk wil ik misschien gewoon maar zeggen: dankje hiervoor.

  6. Lieve Jenn, helaas heb ik nu nog geen tijd om jouw blog te lezen Maar hou alsjeblieft van je lieve vriend! Hij is dat zeker waard! Hij zou mijn broer kunnen zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.