Project Zelfacceptatie CJG

Lieve allemaal, 
Ik heb een aantal keren geschreven over mijn werk met kinderen op het gebied van ‘gezond zelfbeeld’en ‘zelfacceptatie’, maar afgelopen week kreeg ik onderstaande verhaal binnen van degene met wie ik samen werk via Centrum voor Jeugd en Gezin. Bedankt voor dit verhaal en voor mij ook leuk om te horen hoe mijn insteek, inzet en betrokkenheid worden ervaren door een collega.

Hierbij dan maar eens een verhaal over het project zelfacceptatie en gezond zelfbeeld. Dat doet die Miss Iris ook nog namelijk. Mijn naam is Chris en ik werk sinds vier jaar als hulpverlener in het voortgezet onderwijs. In 2012 hebben Iris en ik samen met de scholen een project zelfacceptatie en gezond zelfbeeld opgezet. Aanleiding waren veel aanmeldingen die ik gekregen heb van leerlingen met een negatief zelfbeeld. Ik ben toen op zoek gegaan naar iemand die een optimale inspiratiebron voor hen kon zijn in het anders zijn dan het gemiddelde en tóch een positief zelfbeeld heeft. Mijn vriendin zat destijds de Viva te lezen op de wc en schreeuwde door de gang: “Hey Chris! Een Miss Plussize in de Viva!” De rest laat zich raden.

Eind 2012 zijn we gestart en heeft Iris inmiddels meer dan 15 leerlingen en verschillende groepen (klassen met meerdere kinderen) mogen spreken. Tot op heden zijn de resultaten van onze samenwerking onwijs positief.

Tijdens evaluaties met leerlingen geven zij allemaal aan dat identificatie voor hen belangrijk is. Vaak zijn het jongedames die met Iris in gesprek gaan. Het helpt hen dat Iris zelf ook een vrouw is. Daarnaast geven de leerlingen aan dat ze uit haar eigen ervaring spreekt en dat ze daarom eerder aannemen wat Iris zegt. Leerlingen geven ook terug dat ze haar uitstraling echt vinden en dat ze ervaren dat als Iris het anders kan doen, dat zij het dan ook anders kunnen doen. De leerlingen geven aan dat ze zich fijner voelen na het gesprek met Iris. In gesprekken daarna met ouders, merk ik ook dat ouders letterlijk herhalen wat leerlingen zelf ook tegen mij over Iris gezegd hebben. Voor mij betekent dit veel, want dat betekent dat er genoeg in beweging is gekomen, dat leerlingen er ook met het thuisfront over gesproken hebben.

Voor het zover is, gaat er best wat werk aan vooraf. Jaja, ik doe ook nog wat voor m’n geld. Niet elke leerling waar negatief zelfbeeld bij speelt is een geschikte aanmelding voor Iris namelijk. Ook bij jongvolwassenen heb je klagers. Leerlingen die zeggen een probleem te hebben, maar er voor kiezen niet te willen veranderen. Zodra we hulp inschakelen, haken ze af. Bij sommige leerlingen is er ook sprake van onderliggende problematiek, waardoor een verwijzing naar andere hulpverlening adequater is. Soms zijn de gesprekken die ik zelf heb met de leerlingen al helpend genoeg en blijkt een consultatie met Iris wat hen betreft niet nodig. In het geval een leerling aangeeft met Iris in gesprek te willen, dan vraag ik akkoord van ouders. Tot op heden stemmen zij altijd in met een gesprek met Iris.

Staat er mooi hé? Is het ook! Het is geweldig om hier samen met de scholen onderdeel van te mogen zijn. Want dat is het wel: Iris heeft zich ook moeten bewijzen tegenover diverse zorgcoördinatoren en teamleiders. Iris komt toch hún school binnen als externe, zonder agogische opleiding of professionele verantwoordelijkheid. Dat Iris dus akkoord van hen gekregen heeft om onder mijn supervisie haar ding te mogen doen, dat heeft ze zelf voor elkaar gebokst.

Tijdens het vormgeven en uitvoeren van zo’n project spreek je nogal eens wat mensen. Wat me is gaan opvallen tijdens ons project zijn de vele curvy volwassenen die ik heb mogen spreken. Zij reageren erg positief op ons project. Deze volwassenen geven duidelijk aan dat zij moeite hebben met het accepteren van zichzelf, een negatief zelfbeeld hebben, er vroeger om gepest zijn omdat ze dik zijn, vooroordelen krijgen van de huisarts, negatieve opmerkingen van hun partner of passanten krijgen, geen leuke laarzen kunnen kopen, enzovoorts. Dus ik denk: “Nou… Als je zo enthousiast reageert op ons project en je jezelf zo sterk herkent in het thema, dan wil je vast wel een keer met Iris in gesprek. Wat zou je daar van vinden?” Niet één volwassene die er gebruik van maakt hé? Niet één.

Bij sommigen heb ik de reactie gekregen van “geen tijd”, “ik zal er over nadenken” of “ik ga er vanuit dat er niets meer aan te doen is”. Hoe open en enthousiast die leerlingen zijn en er al dagen van tevoren zo naar uitkijken, zo passief en afwachtend lijken de volwassenen die ik over hetzelfde spreek.

Op internet lijk ik het ene na het andere plus size initiatief op te merken van Shop-My-Closets, modeshows tot erkenning voor elke vrouwelijke lichaamsvorm van appels tot peren. Ik vind het schitterend om te zien dat er zo aan de weg getimmerd wordt vanaf maat 42 en hoger. Het maakt voor mij een contrast duidelijk: de plus size acceptatie beweging in de voorhoede. De enthousiaste jongedames in de achterhoede. Voor mij lijkt het er op alsof er daartussen in een soort zwart gat zit van volwassenen die zich bij hun matige zelfbeeld lijken te hebben neergelegd en/of niet in actie komen om zichzelf positief te veranderen.

Ik hou wel van een gokje wagen. Geen idee of het zin heeft, maar ik neem graag de vrijheid om aan te geven dat ik open sta om eens met mensen in gesprek te gaan over hun positieve of negatieve zelfbeeld als ze denken dat ze daar iets aan zouden kunnen hebben.

Dan gaan Iris en ik nu weer ons best doen op de scholen;-)!

Groeten Chris

Dank Chris voor je terugkoppeling en aanbod. Voor wie interesse heeft in het aanbod van Chris, neem dan contact op via iris@missiris.nl en dan zorg ik ervoor dat je vraag bij hem terecht komt.
Liefs Iris
©missiris.nl
©missiris.nl

2 gedachten over “Project Zelfacceptatie CJG

  1. Ontzettend interessant en goed om te lezen dat Chris, die samen met jou in dit project gestapt is, zo goed kan verwoorden hoe het resultaat hiervan lijkt/blijkt te zijn. En dat jouw vrijwillige inzet en -werk, jouw uitstraling, jouw geduld, jouw zelfkennis en zelfbeeld en jouw liefde voor dit werk zo velen helpt en laat nadenken over zichzelf. Heel veel succes met nog veel meer positief resultaat toegewenst. Ik ben trots op je. lilian.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.